Ga naar hoofdinhoud
"Ik voel heel veel dankbaarheid en waardering"

— De roeping

"Ik voel heel veel dankbaarheid en waardering"

Waarom ik deze job doe? Ze is sociaal en ik ervaar een enorme dankbaarheid. Ik bepaal mijn aanpak grotendeels zelf, terwijl de extraatjes die we voor de mensen doen, de kers op de taart vormen. Ik ben nog altijd dankbaar om met mensen bezig te mogen zijn en ze te mogen verzorgen. De mooie momenten overheersen, al komen er ook moeilijke momenten voor. Gelukkig kunnen we dan terugvallen op een sterk team, dat stevig aan elkaar hangt.

Wat ik minder vind? Dat is toch wel de concurrentie tussen de organisaties onderling. Dat draagt helemaal niets bij aan de kwaliteit van de zorg, die wat mij betreft prioritair moet zijn.

Een typische dag? Die start rond 5u30 of 6u, waarna ik patiënten bezoek tot 13u30. Even overleggen, administratie, facturatie, overleg met dokters, familie en ga zo maar door. Af en toe pik ik nog een avondronde mee die van 17u30 tot 20u30 loopt, waarna ook nog wat administratie volgt. Ik werk meestal 7 op 7, al gun ik mezelf wel een weekje vakantie per jaar.

Hoe ik dat volhoud? Uit liefde voor het vak en omdat ik heel veel dankbaarheid en waardering voel. Het motto: jouw zorg is mijn zorg, is werkelijk op mijn lijf geschreven. In de loop der jaren heb ik de thuiszorg enorm zien evolueren. In de thuiszorg staan we er zowat altijd alleen voor en kunnen we op weinig plekken met onze vragen terecht. Vroeger was het wassen en plassen, maar ondertussen zijn we met complexe wondzorgen, pijnpompen en heel wat sociale zaken bezig.

Carla Buyse
Oprichtster van Thuisverpleging Aalter-Knesselare

INSPIREER IEDEREEN MET JOUW ROEPING

Bezorg ons jouw verhaal

Op zoek naar een nieuw avontuur? Ontdek onze vacatures!


"Ik ben ontzettend fier op mijn titel als Zorgkundige van het jaar "

“Betrokken zorg!” Op mijn 15de voelde ik het al: ik wil zorg dragen voor mensen. Vandaag is het nog altijd een roeping. Iets wat je ook moet voelen volgens mij. Met liefde, respect, tederheid en discipline kom je al heel ver. Ondertussen werk ik al 24 jaar als zorgkundig in het Onze-Lieve-Vrouw Ziekenhuis in Aalst op de afdeling Neurochirurgie/ Mond-, kaak en aangezichtschirurgie.

“Het is geen job, het is een roeping”

Nadat ik eerder via de VDAB, HBOV had gestuurd, besloot ik enkele jaren later - na het overlijden van mijn moeder - opnieuw te gaan studeren. Aan de Howest behaalde ik mijn Bachelor om er vervolgens nog een vorming cardiologie, stralingsprotectie en blind positioneren aan toe te voegen. Dit steeds met het oog op de functie die ik dan uitvoerde. Blijven leren boeit me.

“Op het einde van de dag overheerst het goede gevoel”

Al vanaf mijn 7 jaar gaf ik aan met de ambulance te willen rijden, wel: het is me gelukt. Ondertussen ben ik aan de slag als arbeidsverpleegkundige-preventiedeskundige, maar de voorbije 25 jaar werkte is als verpleegkundige op de spoedgevallenafdeling. Erik De Vadder Preventiedeskundige arbeidsverpleegkundige, Groep IDEWE

“Een lach is gratis, maar zoveel waard.”

De talenrichting in de hogeschool? Niet echt mijn ding. Toen ik mijn vriendin gepassioneerd hoorde praten over de studie verpleging, was de keuze dan ook snel gemaakt. Ik ging studeren aan Vesalius Instituut te Gent en al op de eerste stagedag voelde ik: dit is helemaal mijn ding. Ik ontdekte mijn zorgende kant, mijn zelfvertrouwen nam toe en ik bloeide communicatief helemaal open: wat de zorg met je kan doen

“De ziekte van mijn oma, was dé trigger om in de zorg te stappen.”

Tijdens mijn schoolcarrière heb ik heel wat opleidingen gevolgd, maar niet echt iets wat me lag. Vervolgens zou ik chef-kok worden en de Griekse keuken was uiteraard helemaal mijn ding. In mijn middelbare school was er echter geen opleiding in die richting en besloot ik verzorging te volgen, met de bedoeling later de switch te maken. Niet dat ik daar ook maar enige ambitie in had, tot op het moment dat mijn oma zwaar ziek werd. Ze kwam er gelukkig door, herpakte zich in het ziekenhuis en toen heb ik haar gezworen: ‘Als je nog eens ziek wordt, wil ik je verzorgen. Vanaf die dag is zorg mijn roeping en ik ben er nog steeds blij om.